Cyfrowy ślad: utracone na zawsze, jednak niezapomniane…

Erę demokratyzacji informacji charakteryzuje niespotykane dotąd uwolnienie treści cyfrowych. Według Penny Carnaby wszyscy jesteśmy częścią pokolenia, które na masową skalę „usuwa, kasuje treści” (delete generation). Jest to metafora opisująca skalę i tempo bezpowrotnej utraty treści cyfrowych tworzonych globalnie przez użytkowników z całego świata.

Cyfryzacja humanistyki: humanistyka cyfrowa i trzecia kultura

W kulturze cyfrowej na pierwszy plan wysuwają się takie aspekty jak: matematyczność, holistyczny charakter wiedzy, świadome wykorzystywanie mediów czy łączenie teorii z praktyką. Humanistyka cyfrowa to użycie cyfrowych technologii do zadawania pytań, prowadzenia badań, stawiania hipotez i analiz, a także prezentowania dziedzictwa kulturowego ludzkości.

Code decay, software erosion and software entropy

Gnicie oprogramowania, znane również jako erozja oprogramowania, rozpad oprogramowania lub entropia oprogramowania, to pogarszanie się sprawności i wydajności oprogramowania, np. przejawiające się w dłuższym czasie reakcji. Gnicie oprogramowania może być wywołane zmianami, które zachodzą w cyfrowym ekosystemie, w którym to oprogramowanie działa.

Digital Vellum: cyfrowa migawka w służbie ludzkości

Digital Vellum to utrwalenie ekosystemu cyfrowego wraz z podtrzymującą jego egzystencję infrastrukturą – swoiste zdjęcie rentgenowskie zawartości dysków, aplikacji i systemu operacyjnego wraz z opisem maszyny. Digital Vellum zakłada zachowanie „cyfrowej migawki”, tak aby możliwe było odtworzenie przeszłości w przyszłości.

Nakarm mnie pamięcią operacyjną – rzecz o ewolucji Tierran

Symulator Tierra uruchamiany był na wirtualnej maszynie oraz oprogramowaniu, które zostało napisane w języku C. W świecie Tierra funkcjonowali Tierranie, tj. samoreplikujące się algorytmy zamieszkujące pamięć RAM komputera wirtualnego. Programy rywalizowały ze sobą o dostęp do procesora i pamięci operacyjnej. Mogły wchodzić ze sobą w interakcje, dając początek ekologii fenotypów.

Cyfrowe artefakty – pierwsza strona internetowa na świecie

Artefakt to obiekt będący dziełem ludzkiego umysłu i ludzkiej pracy, w odróżnieniu od wytworów natury. Cyfrowe artefakty mogą mieć postać wyłącznie cyfrową lub stanowić cyfrowe odwzorowanie, replikę, namiastkę – cyfrowy surogat. Cyfrowe surogaty mogą przyjmować formę (wiernych) wirtualnych reprezentacji (3D), cyfrowych fantomów lub jedynie namiastki oryginału, tzw. digital proxy…

W świecie cyfrowych odpowiedników: cyfrowe surogaty i ich namiastki

Digitalizacja, zwana także „ucyfrowieniem”, to sporządzanie cyfrowych odwzorowań zasobów materialnych lub przekształcenie analogowych zapisów do postaci cyfrowej. Ucyfrowienie polega na przetworzeniu analogowej formy lub analogowego nośnika w cyfrowy surogat. Surogat to obiekt o charakterze zastępczym, namiastka, substytut…

Riposta: nie będzie żadnej cyfrowej apokalipsy!

Cyfrowy mroczny wiek nie nastąpi w sposób w jaki przedstawiają go media. Nie powinniśmy być zaślepieni strachem przed niezdolnością do zapewnienia dostępności i trwałości (całości) wytwarzanych informacji cyfrowych. Paradoksalnie to właśnie cyfrowy charakter dzisiejszego świata umożliwia archiwistom udokumentowanie złożoności rzeczy w zakresie, który nigdy wcześniej nie był możliwy do zrealizowania.

Cyfrowe dziedzictwo: skuteczność emulacji w zachowaniu kolekcji historycznego oprogramowania

Świat poszukuje sposobów, w tym regulacji prawnych, technik, narzędzi, metod i procedur, które umożliwiłyby instytucjonalną archiwizację i udostępnianie danych cyfrowych. Emulacja to odtworzenie danego ekosystemu cyfrowego, złożonego z oprogramowania i sprzętu. Emulacja umożliwia zachowanie dostępu do oryginalnej zawartości plików (bez zmiany tej zawartości)…